KAVENAWE.

W południe lata na krańcu świata...

***

***

***
na szybciora, mały spacerek fotograficzny.
Wrzesień idzie.
Praga idzie.
wszystko idzie. że tak sobie bezczelnie sparafrazuje Wielkiego Myśliciela.

wstrząśnięte nie mieszane.
miałam już dawno dodać, ale mi się nie chciało.

Półkolonie z ZOKiem

Pan Stasiu nasz najstarszy wolontariusz :)

W zeszłym roku była delfinem.

Młody uwielbiał strzelać takie miny.

A w Aquaparku było ładne światło.

i za takie coś uwielbiam 50mm.

i za to też.

Kuba

Jasiu.

Dedu to nie on.

Łysy. Kolejny z naszych wolontariuszy.

Filcowanie.

zamyślona.

robótki ręczne.

ach, te baby.

Regular Ordinary Polish Meal Time:->

w sumie to nawet nie streszczenie półkoloni. Kilka luźnych zdjęć z lutego. Zaległości, że hej ho. totalnie nie miałam chęci do wrzucania tu czegokolwiek. Sporo się wydarzyło, ale już nie pamiętam co. jest już bardzo późno, pora już spać.

Jagoda.

Przybyła do nas (do Blendy) i została. Obfotografowana przez ich troje i mnie.

Chyba nie nadaję się do poważnych sesji, bo zawsze walnę coś takiego, że nie idzie utrzymać powagi :P

O przestawianiu (totalnie przypadkowym) sprzętu już nie wspomnę. Pomimo tego, efekty naszej współpracy podobają mi się i generalnie rzecz biorąc było wesoło :)

wczoraj przybyło mi nowe dziecię do opieki. Nic, tylko czekać na cieplejsze klimaty i w drogę!

Zima na ramiona moje spadła.

Niewinnością. Białym śniegiem.

Pierwsza gwiazda już na niebie. Nie ma... Nie ma ciebie...

Ale my się tym nie przejmujemy i jasno patrzymy w przyszłość.

Bo co się odwlecze, to niech spitala nam z oczu i z serca.

Parafrazując wieszcza obwieszczam.
albo raczej obwieściłam. Zdjęcia z końca zeszłego roku kiedy śnieg był świeżutki jak szczypiorek na wiosnę i kiedy brak było chęci na cokolwiek. Teraz są jakieś chęci ale brak śniegu. Ach, ironio. Dobrze, że Bozia dała łapki i farbki, to sobie przynajmniej w tej materii nieco poużywam.
Tydzień do końca sesji, a ja już mam ją w poważaniu.
Co do samych zdjęć - jak zwykle - Karolina.
Chyba czas zmienić modelke ;))

Bartek.

Zza szyby.

Bartek zdziwiony.

Bartek przebrany.

Szybciutkie zdjęcia stworzone na potrzeby świetlicowych zajęć fotograficznych. Zażarty był bój pomiędzy grupami, które ubierały modeli. Basia z pewnością miałaby wobec mnie mordercze zamiary jeśli umieściłabym tu jej zdjęcie, więc umieszczam tylko Bartka.
Za tydzień o tej porze - Studzionki. :-O ale ten czas leci.

Sylwia.

Kiedyś tam dawno wrzucałam zajawkę z tego spacerku.
Pamiętam, że było wtedy okropnie zimno i z tego powodu cały nasz plan trafił szlag. Śnieg w tamtych okolicach nie prezentował się zbyt dobrze. W ogóle się nie prezentował. Kij i wiosło.
Ale coś tam ustrzeliliśmy zanim zza zakrętu wyszli ludzie i patrzyli dziwnie.
Ale i tak największy strach miałyśmy, kiedy w wagonach coś zaczęło stukać. I nieważne, że stały na bocznicy. Irracjonalny strach, że zaraz cały sznur wagonów ruszy był silniejszy. No dobra, mróz był silniejszy :P
Pierwszy noworoczny spacer.

na zaliczenie pracowni komputerowej ;) Co prawda w mojej wersji bardziej zajęcia z techniki/plastyki niż pracowni komputerowej, ale cóż...

Taka mała (format A0) wycinanka.

Trochę mi to zajęło. Głównie ze względu na bark chęci i lenistwo, niż faktyczny poziom "zaawansowania".

Wersja baaardzo robocza. Co prawda nigdy wcześniej nie miałam do czynienia z cięciem tak dużych form, ale ta sprawiła mi wiele frajdy. Szczególnie, kiedy przypadkiem ucięła się jakaś głowa :-O

Z efektem AXE. Powieszona w korytarzu i podświetlona światłem z kuchni ;-)

Do druku poszła jednak wersja jasna. Zabawa spodobała mi się na tyle, że w planach kolejne wycinankowe cuda-wianki.

Szczęśliwego Nowego Roku 2011!

Nie chce mi się podsumowywać mijającego roku. Nie chce mi się ruszać z domu, a za pół godziny mam być juz na miejscu. Objadłam się pomarańczami, bo mandarynki juz mi się przejadły. Czekam na styczeń, bo czuje, ze moze być fajnie.

a więc wychodzę.

Na zdjęciu Roksana. Jedna z moich wychowanek na świetlicy. Uwielbia aparat. Pozuje też całkiem nieźle.

I jak patrze na te zdjęcia to przypomina mi się pierwsze zdanie Basi wypowiedziane po obejrzeniu efektów spaceru
"Zabraniasz dzieciom się uśmiechać?".
Prostując - nikomu nie zabraniam się uśmiechać :) wręcz przeciwnie. A to, że na zdjęciach niektórzy wolą nie pokazywać swoich siekaczy - cóż, jego brocha :}

Tegoroczna jesień była przepiękna i nikt mi nie powie, że nie!

A testy Nikona wrzucę wkrótce :)

męska rzecz.

jest zbyt gorąco, żeby wymyślać cokolwiek.

stanie się tak, że któregoś dnia w ogóle sie nie zjawie. Nie stanie się nic. Nie zmieni prawie nic. Nie zmieni się nic prawie...

pyk pyk i na ryby.

Zdjęcia z pewnego czerwcowego popołudnia. Nie udało mi się dodać ich prędzej, bo cudownym zrządzeniem losu i zarządzeniem kilku wspaniałych osób zostałam porwana w góry.

Można porywać mnie częściej;))

A wracając już do samych zdjęć... Bardzo sympatyczna i spontaniczna sesja. Fajnie tak czasem wyjść na spacer i poznać kogoś kogo kojarzy się tylko z widzenia :)

I co, i kto teraz ma swój świat, swoje kredki i swojego blogaska?