KAVENAWE.

Moje ulubione. Bez zbędnego gadania i kombinowania. Czarno białe.

na różowo z odrobinę demonicznym wydźwiękiem.

Alicja w krainie czarów.

I ponownie Alicja a raczej Anita.

i takie jeszcze mam.

i motyw który chodził za mną już od dawien dawna a został zrealizowany zupełnym przypadkiem na podłodze koło balkonu :}

Podoba mi się ten motyw, bardzo plastyczny i sympatyczny.

I Anita prawie nie marudziła, że jej te sreberka w oko powpadały. No dzielnie się spisała.
Generalnie zdjęcia odbyły się w jej domu zupełnie przypadkowo wyszło praktycznie wszystko. Nataliona czuwała nad światłem i drobnymi mankamentami jak napój w porcelanowej filiżance itd. Ja po raz pierwszy zajęłam się make up'em i jakąś tam drobną stylizacją. Jestem zadowolona, bo z Anity fotogeniczna bestia i można było całkiem niezłe rzeczy wyciągnąć :)

Tyle nt. zdjęć. Wychodząc poza temat i z sesji spędziłyśmy ponad godzinę na spacerze po Krotoszynie. Było całkiem przyjemnie powspominać sobie dawne lata i wszystkie jakieś dziwne historie... później spotkanie na pasach. I "wykrakanie" sobie spotkania 3-go stopnia z pewnym panem. I śmiechów co nie miara i wieczorem znów powiew jesiennej depresji. Czekam na zimę, jak przyjdzie śnieg i przykryje wszystko może będzie pozytywniej? styczeń na pewno będzie bardziej pozytywny.

Los się musi odmienic...
A ty kim, kim mógłbyś dla mnie być?

Na co dybie w wielorybie czubek nosa eskimosa?

uroczy z niego fotograf. Gdyby każdy zajmował się tym z takim wdziękiem to ja rzuciłabym to w diabły i chodziła i patrzała i zachwycała się tym widokiem...

Póki co pozostaje mi wychodzić czasem na dwór, pooglądać sobie niebo z perspektywy niskiej, porozmawiać o niczym, powdychać powietrza od którego później boli brzuch i wracać do domu przed 10. Albo krótko po.

Brakuje mi tego zdziwienia i zachwycenia nowością. I czy wrócisz tu? i czy aby na pewno? Spotkałam dziś mnóstwo pozytywnych ludzi. Więcej niż w zeszłym tygodniu. A jednak mimo wszystko w środku zawiązuje się wredny supeł, który boli gdzieś między płucem prawym a lewym.

I see 1000 things in one place... mraza ciąg dalszy.

i czasoumilaczom dziękuję za czasoumilanie.

i znów pojawiła się na zdjęciach Karolina:}

I powiedziała - majka, chce zdjęcia!

I chwyciła się za głowę. Obraz się zakołysał...

i na twarzy wyrosła jej gałąź! Była coprawda nie wielka, ale kurcze, jakie to ma za znaczenie? gałąź, to gałąź!

A później stanęła w bramie. pomiędzy furtką a murkiem. I tak stała i czaiła się na jarzębinę.

Ale jarzębina nie spadała. Jarzębiny nie było. Nie wyrosła. Na brzozach nie rosną jarzębinki...

Z wyrazem nieskończonego bólu schowała się w liściach i czeka do zimy.

EJMEN.

proszę nie czepiać się roztrzęsionej Karoliny. W końcu to sen, no nie? :P
a ostatnio odwiedzili mnie Monika i jej dwóch młodych bodygardów. Cudne chopaki :)
Na niedaleką przyszłość zapowiadam wam, zaprawdę, spodziewajcie się nowości.

Wernisaż wystawy Azbestowe Rozmowy.
(a to, że z 17.09.09 to się wytnie;D)

Galeria na stryszku. Uch. Spędziłam tydzień przygotowując pomieszczenie do wystawy i wernisażu. Opłacało się:D ostateczny efekt zadowalający. Nawet bardzo.

Gałęzie malowane od wakacji ;D

5 opakowań folii malarskiej, po 20m2 każda. Kilka opakowań pinezek i mnóstwo roboty.

Do tego wieczory spędzone na wycinaniu papierowych motyli/ciem.

I prawie zapomniałabym o samych obrazkach... Głównie ołówkowe, kilka olejów, akryle. Kilka akwarelek. Kupe czasu, kupe wspomnień. Moja historia pisana kolorem.

Gałęzie zwędzone z muzeum :}

Fotele niegdyś stały w kinie, na czas wystawy wreszcie wniesione z biura do góry. Z podziękowaniem dla tych, co wnosili.

No i nie mogę nie wspomnieć o pomocy ze strony Marcina i uratowania klimatu galerii - niesamowite masz te światełka! Dzięki :}

I nie mogę pominąć tych wszystkich, którzy mi pomogli. Trudno mi wymienić wszystkich, którzy przyczynili się do powstania tej wystawy. Na pewno rodzinka, Sylwia, która posłała moje motylki do Gorzupi :D pani Ela, Grzesiu i inni.

I czas na zabawe. Tutaj szczęśliwie po wernisażu. Strasznie nie lubię przemawiać, więc powiedziałam tylko dwa zdania i koniec:D reszte powiedział Ojciec Dyrektor i moje obrazki.

Byłam mile zaskoczona tak wielkim odzewem ze strony znajomych i nieznajomych. Jak na standardy zdunowskiej galerii wernisaż (w 10 stopniowej skali) oceniam na 1500!
Cieszy, że to co robię, nie idzie na marne :} największą satysfakcję sprawia ta chwila, kiedy ktoś docenia twoją pracę. I cóż mogę powiedzieć? Dzięki, jestem usatysfakcjonowana:}

Na specjalną Eweliny prośbę :}

ja i Ewelina odbijamy się w szybie jakiegoś auta na parkingu pod polo w Szklarskiej porębie.

Majka stań na moście zrobie ci zdjęcie.

majka spójrz!

"Ja ogień ty woda" tak mi sie skojarzyła piosenka wilków patrząc na to zdjęcie ;}

fuck you all you little asses, fuck you all you make me sick!

Pod Kamieńczykiem:}

i ulubione Eweli, więc dodaje, chociaż mina eee... newermajnd

i dwa najbardziej uchachane zdjęcia z gór:}

cfaniaczymy.

Przodownik wycieczki ;}

razem z Lesiem i Ewelą robiliśmy smutnego pana suma, ale nie wyszło ;} cóż...

Byle do ferii zimowych:D Ewelinie dziękuję za trzymanie mnie na duchu i wyjątkowo przyjemny spacer po górach. Zresztą, wszystkim co tam byli dziękuje :D fajnie se tak znów powspominać!